Obecny proboszcz

Proboszczem parafii św. Wawrzyńca jest ks. kan. Zbigniew Bortnik. Więcej informacji.


Byli proboszczowie i administratorzy parafii

Spis przygotowany na podstawie wykazu sporządzonego przez Archiwum Archidiecezji Wrocławskiej oraz archiwalnych egzemplarzy czasopisma „Wrocławskie wiadomości kościelne”.

  1. 1913-1947 – ks. Hugo Scholz (zm. 2 lutego 1947)
    Jednocześnie w 1946 r. w parafii posługiwał ks. Jacek Muzyka (dziekan, kapelan ludności polskiej)
  2. 1947-1951 – ks. Bronisław Kaczanowski (jednocześnie proboszcz Mrozowa)
  3. 1951-1957 – ks. Franciszek Król

W 1952 roku proboszcz [parafii św. Wawrzyńca] dostaje polecenie przeprowadzenia się do Pracz Odrzańskich, parafia w Wilkszynie obsługiwana jest ex currendo [dosł. z dojazdu]. Do 1957 roku parafia obsługiwana jest przez parafię w Praczach Odrzańskich.

  1. 1957-1959 – ks. Mariusz Wojtecki (administrator)
  2. maj-wrz. 1959 – o. Chryzostom Żurek OCD (tymczasowo, do czasu wyboru nowego proboszcza)
  3. 1959-1960 – ks. Ferdynand Seweryn (administrator)
  4. 1960-1961 – ks. Stanisław Siwiec
  5. 1961-1968 – ks. Ryszard Buko
  6. 1968-1968 – ks. Bonawentura Boryczka (piastował urząd tylko dwa miesiące)
  7. 1968-1994 – ks. Stanisław Wacław (zm. 5 grudnia 1994)
  8. 1994-1998 – ks. Stanisław Przybysz EC
  9. 1998-… – ks. Zbigniew Bortnik

Byli wikariusze

  1. Lista zostanie uzupełniona

Biogramy proboszczów i administratorów

Staramy się dotrzeć do informacji o kapłanach pracujących w naszej parafii. Będziemy je publikować w miarę pozyskiwania danych.

ks. Franciszek Król (1951-1957)

Urodził się 24 marca 1915 roku w Pogwizdowie koło Bochni w rodzinie Franciszka, z zawodu organisty, oraz rolniczki Marii (z domu Kurek). W 1934 roku zdobył maturę handlową w szkole średniej w Zakopanem.

fot. archiwum prywatne Mieczysławy Warzyszyńskiej, siostry ks. Króla

W latach 1937-39 odbywał nowicjat w klasztorze Ojców Kamedułów na krakowskich Bielanach. W 1939 wyjechał na studia do Włoch. Ze względu na problemy zdrowotne w 1944 opuścił zakon i przeszedł do polskiego seminarium w Rzymie. Tam ukończył kurs teologiczny na Uniwersytecie Gregoriańskim, nie mógł jednak otrzymać święceń, gdyż nie był przypisany do żadnej z polskich diecezji.

Z tego powodu we wrześniu 1946 powrócił do Polski i wstąpił do krakowskiego seminarium oraz studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim. 5 kwietnia 1947 roku przyjął z rąk bpa pomocniczego diecezji katowickiej Juliusza Bieńka święcenia kapłańskie.

Był wikariuszem w parafii św. Małgorzaty w Kamienicy k. Częstochowy (od 15.04.1947), Najśw. Serca Pana Jezusa w Brzezinach Śląskich k. Bytomia (od 31.08.1949). W marcu 1951 roku poprosił o możliwość pracy na Ziemiach Odzyskanych. W latach 1951-1957 pracował jako administrator parafii w Wilkszynie i Praczach Odrzańskich, następnie wrócił do diecezji katowickiej, gdzie 23 września 1958 roku został wikariuszem w parafii Naśw. Serca Pana Jezusa w Piotrowicach (dzisiejsza dzielnica Katowic). 13 października 1961 został przeniesiony do pracy w parafii św. Apostołów Filipa i Jakuba w Żorach.

4 kwietnia 1972 został mianowany proboszczem parafii. W latach 1972-73 wybudował kościół w Rogoźnej. W 1977 z parafii w Żorach wyodrębiono nową parafię w Rogoźnej, której ks. Król został pierwszym proboszczem.

16 maja 1985 r. w czasie nabożeństwa majowego w kościele w Żorach zasłabł przy ołtarzu. Zmarł tego samego dnia z powodu przebytego zawału. Jego grób znajduje się na cmentarzu św. Filipa i Jakuba w Żorach.

Sporządzono na podstawie https://silesia.edu.pl/index.php/Kr%C3%B3l_Franciszek, https://zory.naszemiasto.pl/ksiadz-franek-krol-stworzyl-parafie-w-rogoznej-zdjecia/ar/c1-3855135

ks. Mariusz Wojtecki (1957-1959)

  • ?-1957 – administrator w Idzikowicach
  • 1957-1959 – administrator w Wilkszynie
  • 1959-… – prefekt parafii św. Barbary w Wałbrzychu
  • 1963 – proboszcz w Jaszkotlach (filia w Smolcu)

Zmarł 13 stycznia 1972 roku w Starej Górze.

o. Chryzostom Żurek OCD (1959)

Henryk Żurek urodził się 20 listopada 1910 r. w Milewicach w diec. częstochowskiej. Potem mieszkał z rodziną w Lublinie i po ukończeniu 7 klas gimnazjalnych wstąpił do zakonu Karmelitów Bosych w Czernej.

Obłóczony został w Czernej 26 sierpnia 1929 r. przez o. Sylwestra Gleczmana, przeora czerneńskiego. Magistrem jego w nowicjacie był o. Ignacy Bylica, a od wiosny 1930 r. o. Gabriel Klimowski. W zakonie nosił imię Jan Chryzostom od Wniebowzięcia NMP. Profesję złożył 27 sierpnia 1930 r. w Czernej na ręce o. Wilhelma Lechnera, generała zakonu, który wówczas był na wizytacji w Czernej. Po profesji jeszcze rok przebywał w Czernej odbywając profesat, powoli zaczynając studia. Od 1931-33 r. przebywał w Wadowicach, gdzie przerabiano zakres studiów średnich i kurs filozofii. Od 1933-35 r. był w Krakowie, gdzie kończył filozofię i rozpoczął studia teologii. Profesję uroczystą złożył w Krakowie 24 września 1933 r. Wkrótce przerwał studia i przez dwa lata nie uczył się. W 1936 r. przebywał we Lwowie, w 1937 zaś w Czernej. W końcu wrócił do Krakowa i zaczął znów studia teologii i wreszcie 9 lipca 1939 r. otrzymał w Krakowie święcenia kapłańskie. Zaraz po prymicjach w początkach sierpnia 1939 r. został przeniesiony do Wilna, tuż przed samą wojną, aby tam kończyć studia teologii. W Wilnie przeżył całą wojnę aż do 1945 r. i wszystkie z tym związane cierpienia i kłopoty. Wkrótce zostali aresztowani nasi ojcowie i bracia z klasztoru wileńskiego. Także i o. Jan Chryzostom został aresztowany i posłany do obozu w Poniewierzku, wraz z o. Andrzejem Gdowskim. Niedługo potem jednak zostali przeniesieni do obozu w Szałtupiu, skąd o. Andrzeja zwolniono z powodu starości, a o. Jan Chryzostom był w tym obozie, aż do uwolnienia przez Rosjan w 1944 r. Jednak nie miał tam za trudnego życia, bo został opiekunem syna komendanta obozu, zatem nie musiał wiele pracować. Ale mimo tego nie brakło różnych obozowych przeżyć także i o. Janowi.

Kiedy po uwolnieniu wrócili do Wilna mieszkali u ludzi świeckich. Jednak widocznym było, że komuniści nie zostawią zakonników w spokoju i nie unikną Sybiru, szczególnie młodsi. Dlatego też o. Sylwester Gleczman, przeor wileński, poradził, aby młodzi zakonnicy starali się o wyjazd do Polski, bo otwarły się takie możliwości. Skorzystał z tego o. Chryzostom i w 1945 r. na wiosnę wrócił do z innymi do Polski. W kraju najczęściej był katechetą. Miał piękny głos, dlatego chętnie śpiewał i odprawiał nabożeństwa. Po powrocie z obozu był: w 1945 r. w Wadowicach, w 1946 r. Krakowie. Od 1947-57 r. przebywał w Lublinie i pracował jako katecheta. Potem w latach 1957-58 był w Zawoi, 1958-59 w Łodzi. Od 1959 do 1968 r. przebywał we Wrocławiu i uczył dzieci jako katecheta. Przez 5 miesięcy, od maja do września 1959 roku piastował urząd proboszcza w Wilkszynie. W 1968-69 r. przebywał w Łodzi. 1969-70 w Poznaniu, ale tam nie czuł się dobrze i w 1970 r. został przeniesiony do Lublina, gdzie już do śmierci przebywał, ucząc dzieci jako katecheta. Tam też w Lublinie obchodził uroczyście swój jubileusz 50-lecia profesji w 1980 r. Powoli było na nim widać ciężar lat, ale do końca pracował i chodził. Umarł w niedzielę 28 sierpnia 1983 r. w klasztorze w Lublinie. Pochowany został w grobie o. Ryszarda Machnikowskiego na cmentarzu przy ul. Lipowej w Lublinie, jak to sobie życzył.

Źródło: Kajetan Furmanik OCD, Księga zmarłych ojców i braci karmelitów bosych Prowincji Polskiej Ducha Świętego od roku 1881 do 1998, Kuria Krakowskiej Prowincji Karmelitów Bosych, Kraków 1998, s. 238.

ks. Ferdynand Józef Seweryn (1959-1960)

Urodzony 16 sierpnia 1914 r. w Nieszkowicach k. Strzelina. Święcenia kapłańskie przyjął 9 lipca 1939 roku w Krakowie.

  • 1954-1959 – administrator w Siedlęcinie
  • 1959-1959* – administrator w Wilkszynie
  • 1959-1985 – proboszcz parafii NSPJ w Żernikiach Wrocławskich k. Siechnic

Ksiądz Seweryn został skierowany do parafii we wsi Żerniki Wrocławskie 20 lipca 1959 r. Posługiwał tam aż do przejścia na emeryturę w 1985 roku. Po zakończeniu piastowania urzędu zamieszkał wraz z rodziną swojego brata Stanisława w domu w Żernikach Wrocławskich przy ul. Kolejowej i mieszkał tam aż do śmierci.

Zmarł 16 czerwca 1999 r., został pochowany 19 czerwca 1999 r na cmentarzu w Żernikach Wrocławskich.

* rozbieżność z informacjami podanymi przez Archiwum Kurii.

Źródło: Historia parafii – Kościół Najświętszej Maryi Panny Pompejańskiej (parafiazerniki.pl)

ks. Stanisław Siwiec (1960-1961)

  • …-1960 – ?
  • 1960-1961 – Wilkszyn (administrator)
  • 1961-… – Studia na KULu

ks. Ryszard Buko (1961-1968)

  • 1957-… – Lubań (wikariusz)
  • …-1961 – Wrocław-Muchobór Wielki (wikariusz)
  • 1961-1968 – Wilkszyn (administrator)
  • 1968 – Szalejów Górny (administrator; wikariusz-substytut)
  • 1968-1988 – Krosnowice (proboszcz)

Zmarł 21 stycznia 1988 r. w wieku 55 lat, w 31 roku kapłaństwa. Został pochowany na cmentarzu w Krosnowicach.

ks. Bonawentura Boryczka (1968)

Urodzony 7 września 1932 r. w Bogumiłowicach koło Tarnowa. Święcenia kapłańskie przyjął 27 maja 1956 r. we Wrocławiu. Pracował jako wikariusz w parafiach (przedruk z „Wrocławskich Wiadomości Kościelnych”, 2019, nr 1, s. 252):

  • 1956 – św. Barbary w Wałbrzychu
  • 1956-1957 – św. Aniołów Stróżow w Wałbrzychu
  • 1957-1958 – św. Michała Archanioła w Miliczu
  • 1958-1960 – Wniebowzięcia NMP w Lubawce
  • 1960-1963 – w katedrze wrocławskiej
  • 1963 – Wniebowzięcia NMP w Łozinie
  • 1963-1965 – Ducha Świętego w Bielawie Górnej
  • 1965 – św. Józefa Oblubieńca NMP w Starych Bogaczowicach
  • 1965-1967 – św. Apostołów Piotra i Pawła w Kamiennej Górze
  • 1967-1968 – NMP Królowej Polski w Stroniu Śląskim (administrator)
  • 1968-1969* – św. Wawrzyńca w Wilkszynie (administrator; wikariusz-substytut)
  • 1969-1972 – św. Marii Magdaleny w Ścinawce Średniej (administrator)
  • 1973-1974 – Wniebowzięcia NMP w Wojcieszowie Dolnym (administrator)
  • 1974 – św. Mikołaja w Wierzbnie
  • 1974-1978 – św. Michała Archanioła w Bystrzycy Kłodzkiej
  • 1978-1979 – św. Mikołaja w Brzegu
  • 1979 – św. Antoniego z Padwy w Padowej
  • 1979-1983 – św. Mikołaja w Brzegu
  • 1983-1984 – św. Wojciecha i Podwyższenia Krzyża w Kawicach (administrator)
  • 1989-1994 – klasztor sióstr urszulanek, Bardo Śląskie (kapelan)
  • 1994-1999 – Podwyższenie Krzyża Świętego w Kłodzku

W 1999 zamieszkał w Domu Księży Emerytów w Strzelinie, a od 2003 do końca swojego życia mieszkał w Domu Księży Emerytów we Wrocławiu. Zmarł 25 maja 2019 roku i został pochowany na cmentarzu św. Wawrzyńca przy ul. Bujwida we Wrocławiu.

* rozbieżność z informacjami podanymi przez Archiwum Kurii.

ks. Stanisław Wacław (1968-1994)

Urodzony 20 grudnia 1932 r. w Ciężkowicach k. Tarnowa, wyświęcony na kapłana 15 czerwca 1958 r. we Wrocławiu, zmarł 5 grudnia 1994 r. we Wrocławiu, został pochowany 9 grudnia 1994 w Wilkszynie. Jego grób znajduje się na terenie kościoła, przy krzyżu misyjnym.

ks. kan. Tadeusz Przybysz EC (1994-1998)

Urodzony 21 kwietnia 1948 r. w Stradomii Górnej koło Sycowa. Święcenia kapłańskie przyjął 25 maja 1974 we Wrocławiu. Był wikariuszem w parafiach:

  • 1974-1976 – Bielawa Dolna
  • 1976-1977 – Jedlina Zdrój
  • 1977-1980 – św. Bonifacego w Zgorzelcu
  • 1980-1981 – św. Maurycego we Wrocławiu (ul. Traugutta)
  • 1981-1983 – św. Piotra i Pawła w Oławie
  • 1983-1984 – Nawiedzenia NMP w Wabienicach
  • 1984-1986 – św. Erazma i Pankracego w Jeleniej Górze
  • 1986-1989 – św. Stanisława BM w Jelczu-Laskowicach (Laskowice Oławskie)

W 1989 został ustanowiony proboszczem w parafii w Radochowie. Krótko po tym, ze względu na stan zdrowia, został odwołany z urzędu. Następnie w 1991 został przydzielony do pracy duszpasterskiej w parafii Miłosierdzia Bożego w Oławie. Po ustąpieniu ks. Stanisława Wacława w 1994 został mianowany proboszczem w Wilkszynie.

Ze względów zdrowotnych ustąpił w 1998, a po krótkim urlopie jeszcze w tym samym roku rozpoczął posługę w parafii w Nowej Rudzie. W 2001 ustanowiony proboszczem parafii św. Piotra i Pawła w Sułowie Wielkim, ustąpił ponownie w 2004. Po ponad rocznym urlopie zdrowotnym w 2006 powrócił do pracy pomagając w parafii św. Mikołaja w Brzegu.

Zmarł 3 września 2009 r. w Oławie, został pochowany w Jelczu-Laskowicach.